Παρασκευή, 10 Απριλίου 2009

Μια απάντηση σ' ένα σχόλιο του Αντιδήμαρχου κ. Χριστοδούλου


Αξιότιμε κύριε αντιδήμαρχε . Σ’ευχαριστώ για τις παρατηρήσεις σου και τις συμβουλές σου. Για τις οποίες όπως αντιλαμβάνεσαι έχω ουσιώδεις ενστάσεις.
Στα ζητήματα που θέτεις τώρα:
Ως προς το ζήτημα που θέτεις ,για το αν έχω δηλαδή την δυνατότητα να καταπιάνομαι με σοβαρά πράγματα υπό καθεστώς ανωνυμίας.
Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι το Διαδίκτυο, κυρίως μέσω των blogs, αποτελεί σήμερα το μεγαλύτερο και πιο δημοκρατικό χώρο έκφρασης και επικοινωνίας. Καθένας έχει τη δυνατότητα, επώνυμα ή -και κυρίως- ανώνυμα, να εκφραστεί, να επικοινωνήσει, να ενημερωθεί από πλήθος πηγών, να ασκήσει κριτική και έλεγχο σε παράγοντες της πολιτικής, οικονομικής, θρησκευτικής, επιστημονικής, εκπαιδευτικής πραγματικότητας. Συχνά τα blogs δημοσιοποιούν θέσεις ή ενέργειες πολιτικών, οικονομικών ή παραγόντων των μέσων μαζικής ενημέρωσης στους πολίτες, οι οποίες σε διαφορετική περίπτωση θα έμεναν κρυφές ή θα αργούσαν να αποκαλυφτούν. Τα blogs μέσω της ανωνυμίας τους παρέχουν δυνατότητα έκφρασης και άσκησης κριτικής σε άτομα που δε θα είχαν παρόμοια δυνατότητα. Μια προσεκτική περιήγηση στον Κυβερνοχώρο μπορεί να οδηγήσει σε μικρούς θησαυρούς, αφού η ποιότητα των αναρτήσεων κάποτε ξεπερνάει εκείνη άρθρων ή αναλύσεων που δημοσιεύονται στα παραδοσιακά media.
Πολλές φορές η δημόσια συζήτηση καθηλώνεται σε πόλεμο θέσεων, επειδή παίζει πολύ μεγαλύτερο ρόλο το ποιος υποστηρίζει κάτι, παρά το τι ακριβώς υποστηρίζει. Η ανωνυμία είναι πολύ συχνά απελευθερωτική και σώζει πολύτιμες απόψεις .
Η καταπίεση μιας άποψης είναι επιζήμια, ανεξάρτητα από το αν η γνώμη είναι λάθος ή σωστή. Αν είναι σωστή, στερούμε από το κοινό μια αλήθεια. Αν είναι λάθος, αφαιρούμε από την κοινωνία τη δυνατότητα της βαθύτερης κατανόησης, που αποκαλύπτεται μόνο από την ανοιχτή αντιπαράθεση αλήθειας και ψεύδους. Αν, τέλος, είναι μόνο εν μέρει σωστή, τότε για να βρούμε το σύνολο της αλήθειας ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ η δημοσίευση όλων των διαφορετικών απόψεων – δεν πρέπει να λείπει κανένα κομμάτι από το παζλ. Η ελευθερία της έκφρασης δεν είναι μόνο αυτονόητο ατομικό δικαίωμα του πολίτη, είναι και συλλογική αξίωση μιας δημοκρατικής κοινωνίας για να παραμείνει πολύβουη, ζωντανή και ευαίσθητη. Η συκοφαντία, η τερατολογία και ο online τραμπουκισμός δεν μπορούν να γίνουν αιτία για πάγωμα της κυκλοφορίας ιδεών και πληροφορίας.
Σου υπενθυμίζω το πλαίσιο θέσεων και αρχών του blogging στην Ελλάδα .
1. Τα blogs είναι διάλογος - ελεύθερος ανεμπόδιστος διάλογος ανάμεσα σε πολίτες.
2. Τα blogs είναι μια πρόσκληση σε διάλογο, σε διαφωνία, και επικοινωνία.
3. Τα blogs δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον της κοινωνίας επειδή λένε ψέματα ή συκοφαντούν. Το κέρδισαν επειδή η κοινωνία έχει ανάγκη από μια αυθεντική φωνή.
4. Τα blogs είναι το δικαίωμα του καθενός να εκφέρει την άποψή του. Δεν υπάρχουν “ενημερωτικά” και “μη ενημερωτικά” blogs. Μέσα από το διάλογο όλοι κάτι μαθαίνουμε.
5. Τα blogs δεν τα γράφουν επαγγελματίες - τα γράφουν πολίτες. Μπορεί να αξιοποιούν την όποια επαγγελματική τους εμπειρία, μπορεί και όχι.
6. Ο blogger δεν χρησιμοποιεί εθνικούς πόρους (όπως οι τηλεραδιοσυχνότητες), και συνεπώς δεν μπορεί να μπαίνει σε καλούπια ο τρόπος και το περιεχόμενο της έκφρασής του. O blogger αξιοποιεί το απεριόριστο μέγεθος του παγκόσμιου Δικτυακού ιστού για να εκφράσει και τη δική του άποψη.
7. Η Πολιτεία, τα Media, οι επιχειρήσεις, και όλοι οι θεσμοθετημένοι οργανισμοί της Ελληνικής κοινωνίας, αξίζει να παρακολουθούν τους bloggers και τον διάλογο τους. Ακόμα καλύτερο θα είναι να συμμετέχουν ισότιμα σε αυτόν το διάλογο. Θα μπορέσουν και οι ίδιοι να γίνουν σοφότεροι μαθαίνοντας την άποψη του απλού πολίτη, αντί να προσπαθούν να την περιορίσουν στα δικά τους καλούπια.
8. Το δικαίωμα του blogger να γράφει ελεύθερα την άποψή του είναι ιερό. Αν με αυτά που γράφει καταπατά συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις, υπάρχουν νόμιμες διαδικασίες για την δίωξή του.
9. Στο βαθμό που δεν παραβιάζει με σαφή τρόπο διατάξεις του νόμου, η ανωνυμία είναι δικαίωμα του blogger.
Σε ότι αφορά την κριτική σου αναφορικά με τις θέσεις που διατύπωσα για τον δήμο που υπηρετείς :
- Δεν είναι κακό να είσαι καλός στην έκθεση. Κακό είναι να μένεις έκθετος και άφωνος αποδεχόμενος επιλογές άλλων θέλοντας και μη.
-Είναι καλύτερο να κάνουμε διάλογο (έστω και γενικότερα ζητήματα που αφορούν την ΤΑ ) παρά να ξεκατινιαζόμαστε με ειρωνείες και βρισιές. Κοντολογίς είναι καλύτερος αυτός ο διάλογος (με τις ελλείψεις του και τις αδυναμίες του) παρά ο «διάλογος» όπως διεξάγεται ή μάλλον δεν διεξάγεται και με δική σου ευθύνη στα συλλογικά όργανα του δήμου.
- Κανένα δεν απασχολεί αν κουράζεσαι και αν δυσκολεύεσαι στην άσκηση των καθηκόντων σου. Οι πολίτες σε τίμησαν με την ψήφο τους, η δήμαρχος σε όρισε αντιδήμαρχο έχεις θεσμική υποχρέωση να λειτουργήσεις και να δουλέψεις για το κοινό καλό. Και μάλιστα όχι αμισθί όπως συνέβαινε στο παρελθόν με αιρετούς παλιότερων χρόνων.
- Δεν είναι κακό ακόμη να έχει , όπως λες το κείμενο μου εξαιρετικά αποτελέσματα σε αριστερίζουσες φοιτήτριες. Η αριστερά και άποψη και ευαισθησία έχει για την τοπική Αυτοδιοίκηση. Προς τι λοιπόν αυτή η απαξία;
- Για τους υπαλλήλους που λουφάρουν , άστο καλύτερα…….
Με όλο το σεβασμό η λαϊκή παροιμία «Ας μ’ αγαπούν οι Επίσκοποι κι ας με μισούν οι διάκοι» δεν αποτελεί την καλύτερη προϋπόθεση όταν πολιτεύεται κανείς.
Σου θυμίζω τέλος τη φράση του Γ. Καραϊσκάκη: "Καλοχαιρέτα τους πεζούς όταν καβαλικέψεις για να σε χαιρετούν κι αυτοί όταν θα ξεπεζέψεις..."
Αυτό πρέπει να αποτελεί αρχή για όσους κάποια στιγμή της ζωής τους νέμονται εξουσία.
Επειδή τέλος με παροτρύνεις να συνεχίσω τις χιουμοριστικές παρεμβάσεις ελπίζω να δεις με συμπάθεια την φωτογραφία που σου αφιερώνω…

Τρίτη, 7 Απριλίου 2009

ΕΧΕΙΣ ΠΙΤΥΡΙΔΑ...


Αγαπητέ κύριε.

Έχω άσχημα νέα. Έχεις πιτυρίδα. Αλλά μην ανησυχείς δεν είσαι μόνος. Επτά στους δέκα άνδρες έχουν πρόβλημα πιτυρίδας, η οποία μπορεί να είναι λιπαρή ή ξηρή και εξαρτάται από την ποιότητα του παραγόμενου σμήγματος ή από εξωτερικούς παράγοντες. Αν έχεις και κνησμό, πιθανότατα ο συγκεκριμένος τύπος πιτυρίδας να προκαλείται από κάποια άλλη δερματική πάθηση. Για την αντιμετώπιση της καλό είναι να συμβουλευτείς δερματολόγο. Θα πρέπει να χρησιμοποιείς για κάποιο διάστημα αντιπυριδικά προϊόντα.


Για δική σου ενημέρωση δες το video:

ΠΟΙΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Θέλω να ευχαριστήσω τον δημοτικό σύμβουλο κ. Δ. Χύτα ( πρώην πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου) για το σχόλιό του και τα καλά του λόγια. Συμφωνώ ως ένα βαθμό με τις διαπιστώσεις του που υποκρύπτουν μια αίσθηση απογοήτευσης για την υπάρχουσα κατάσταση (ας την περιορίσουμε σε τοπικό επίπεδο).
Αλλά εδώ προφανώς εδώ υπάρχει διάσταση λόγων και έργων. Γιατί στο σχόλιο του εκτιμά ότι η ανατροπή του συγκεκριμένου συστήματος αποτελεί μονόδρομο. Όμως ο ίδιος
αποτελεί και ως αυτοδιοικητικός και ως τοπικός πολιτικός παράγοντας μέρος αυτού του συστήματος. Στο Δήμο ειδικότερα είναι από τα σημαίνοντα στελέχη από τη λεγόμενη ηγετική ομάδα. Συμμετέχει στην λήψη των αποφάσεων. Στρέφεται ενάντια σε μια πραγματικότητα που διαμορφώνει και ο ίδιος. Ή επιεικώς στην πράξη δεν κάνει τίποτα για να την αλλάξει .Και έχει ευθύνη και ο ίδιος γιατί επέτρεψε την διολίσθηση της αυτοδιοικητικής του παρουσίας σε προσωπική βεντέτα.
Βεντέτα με το Ν. Βλαδίκα ,βεντέτα με τον Δ. Παπλιάκα ,βεντέτα με τον Π. Αραμπατζή κλπ. Αποτελεί μέρος ενός συνεχούς και ανατροφοδοτούμενου σκηνικού έντασης και διχασμού σε τοπικό επίπεδο. Με πρωταγωνιστές τα ίδια πρόσωπα.. Δικαστήρια για ψύλλου πήδημα ,δημόσιες υβριστικές συμπεριφορές, υποτιμητικοί χαρακτηρισμοί ,κούραση...
Η ταύτιση όμως των δημόσιων πολιτικών παθών με παρασιτικές διαμάχες και προσωπικές βεντέτες στο εσωτερικό του μικρόκοσμου της τοπικής εξουσίας ευνοεί τη συνάντηση της λαϊκής δυσφορίας με την παθητικότητα. Η υπαρκτή δυσφορία δεν μετατρέπεται σε πρώτη ύλη μιας διαφορετικής συλλογικής συνείδησης αλλά σε έναν παραλυτικό μηχανισμό αγανάκτησης μεμονωμένων ανθρώπων. Μια επικαιρότητα που αναλώνει πρόσωπα, υπολήψεις, ονόματα τείνει να «καταναλώσει» με μολυσματική ταχύτητα και τις όποιες σοβαρές διαθέσεις για αντίσταση στους κανόνες του παιχνιδιού. Και από την άλλη, η συνεχής παρουσία του σκανδάλου δίνει την εντύπωση στους πολίτες ότι "η ελληνική κακοδαιμονία" είναι μια αιώνια και ακλόνητη πραγματικότητα, μια ακαταμάχητη μοίρα. Αυτή ακριβώς η εντύπωση ευνοεί την κοινωνική αδράνεια και συγχρόνως την εθελούσια "αναχώρηση" των ατόμων από αυτό που φαντάζει στα μάτια τους ως «τρελοκομείο».
Μόνο η αποκατάσταση του νοήματος της αυθεντικής δημόσιας σύγκρουσης γύρω από τα μεγάλα προβλήματα μπορεί να σπάσει το κέλυφος της δημοτικής πολιτικής κατατονίας. Για να συμβεί αυτό, ωστόσο, χρειάζεται ενεργοποίηση νέων συμβολικών αναφορών, ικανών να εμπνεύσουν, με θετικό τρόπο, τη συλλογική κινητοποίηση. Όλο το ηθικοπολιτικό μας πρόβλημα νομίζω ότι περικλείεται σε αυτό το δύσκολο στοίχημα».
Ας σκεφτούμε λίγο. Το πρόβλημα δεν είναι η Μήκα, Ο Βλαδίκας ή κάποιος άλλος. Το ερώτημα που θέτω είναι:
Ποια κοινωνία και ποια αυτοδιοίκηση διαμορφώνεται μέσα στις σημερινές συνθήκες, κοινωνικής δυσφορίας και ατομικής αδιαφορίας, πολιτισμικής στασιμότητας και διασπάθισης των συλλογικών αγαθών της ζωής μας;
Στο δήμο Νιγρίτας ,ποιες πολιτικές προγραμματικές προτάσεις, ποιες θεσμικές διαρθρωτικές αλλαγές, ποιες δυνάμεις, θέλουν και μπορούν να αντιμετωπίσουν δημιουργικά τον πολιτικό μαρασμό, τη θεσμική ανυποληψία, την κοινωνική αναστάτωση, που διαβρώνουν σταθερά την ατομική και συλλογική συνείδηση των πολιτών;
Όλοι είναι έντονα υποψιασμένοι για το «τι τρέχει», αλλά εντελώς αμήχανοι για το «τι θα γίνει». Η κρίση περιφέρεται ανέλεγκτη και διαλυτική και κανείς δεν αναλαμβάνει την ελάχιστη ευθύνη για τίποτε. Καμιά δημοτική αρχή , κανείς δήμαρχος και κανένα κόμμα δεν θέλει να δώσει λογαριασμό για τίποτε. Όλοι είναι στρατηγοί της επιτυχίας, λες και η κρίση προέκυψε ξαφνικά.
Όλοι ξέρουν και πράττουν το σωστό, αλλά φταίνε οι άλλοι που δεν θέλουν να το αναγνωρίσουν. Όλοι κατέχουν τη μια αλήθεια και τη συνταγή επιτυχίας!
Οι κομματικές δημαγωγίες και οι παραταξιακές μυθολογίες, δημιούργησαν , το κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό έλλειμμα της συλλογικής ζωής, τις νοσηρές εστίες στη θεσμική και καθημερινή πραγματικότητα. Δεν υπάρχει πολίτης που να μη κάνει τις παραδοχές αυτές.
Έχουν, όμως, και οι πολίτες τις ευθύνες τους γιατί αυτοί συντηρούν κι ανακυκλώνουν αυτό το ξέπνοο σκηνικό, με τις επιλογές σκοπιμότητας, ανάγκης, συνήθειας ή στείρας ταύτισης που κάνουν.
Ανατροπή λοιπόν κ. Χύτα ναι αλλά με ποιο περιεχόμενο;

ΑΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ
§ Μέτωπο ενάντια στην αντίληψη και πρακτική ότι η Δημοτική Αρχή αποτελεί «ενός ανδρός (ή γυναικός) αρχή»,
§ Κατανομή ρόλων και αρμοδιοτήτων
§ Υπέρβαση της λογικής «δικός μας» και «δικός τους»
§ Ύπαρξη συγκεκριμένων ριζοσπαστικών στόχων στο επίκεντρο της αυτοδιοικητικής πολιτικής
§ Οριστική ρήξη με την αντίληψη του δήμου ως φορέα εξυπηρέτησης ρουσφετιών και πελατειακών σχέσεων.
§ Διαφάνεια στις οικονομικές λειτουργίες.(Σήμερα η διαχείριση εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ για έργα και προμήθειες αποφασίζεται από τη Δημαρχιακή Επιτροπή με συνοπτικές διαδικασίες)
§ Προώθηση ουσιαστικών συμμετοχικών διαδικασιών στην χάραξη των προτεραιοτήτων της δημοτικής πολιτικής, αλλά και στον έλεγχο της δημοτικής αρχής.
§ Προστασία του περιβάλλοντος και των δημόσιων χώρων από συμφέροντα. (Έχουμε τέτοια προβλήματα)
§ Προώθηση κοινωνικής πολιτικής ενάντια σε κάθε μορφή αποκλεισμών. Επεξεργασία σχεδίου τοπικής ανάπτυξης με προτεραιότητα το κοινωνικό όφελος
§ Διασύνδεση της δημοτικής αρχής με κάθε μορφής προοδευτικές και ριζοσπαστικές συλλογικότητες κοινωνικού, οικολογικού και πολιτιστικού χαρακτήρα.
§ Αγώνες για ένα διαφορετικό Δήμο που να συνδέονται με τους αγώνες για να αλλάξει η κατάσταση της δημόσιας παιδείας και της δημόσιας υγείας, με τους αγώνες για την κοινωνική ασφάλιση, με τους αγώνες ενάντια στην περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, με τους αγώνες ενάντια στον ρατσισμό και στον πόλεμο.
§ Απόρριψη της λογικής της απλής διαχείρισης της εξουσίας
ΤΟΤΕ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ.........